Leszek Koczanowicz

Jestem profesorem kulturoznawstwa i nauk politycznych. Pracuję we wrocławskiej filii Uniwersytetu SWPS. Od lat zajmuję się teorią kultury i analizą zjawisk kulturalnych. Pisałem na ten temat w swoich książkach i esejach. Opublikowałem ich sporo, wśród nich: „Wspólnota i emancypacje: spór o społeczeństwo postkonwencjonalne”, 2005; „Politics of Time: Dynamics of Identity in Post-Communist Poland” [polska wersja „Polityka czasu: dynamika tożsamości w postkomunistycznej Polsce”], :Lęk nowoczesny: eseje o demokracji i jej adwersarzach,” 2011; „Politics of Dialogue: Non-Consensual Democracy and Critical Community”, 2016 [ polska wersja „Polityka dialogu: demokracja niekonsensualna i wspólnota krytyczna”], „Anxiety and Lucidity: Reflections on Culture in Times of Unrest”, 2020 [polska wersja „Lęk i olśnienie: eseje o kulturze w czasach niepokoju”].

Prowadziłem zajęcia na wielu uczelniach w Polsce i zagranicą z przedmiotów dotyczących zjawisk kulturowych. Zawsze podkreślałem, że kultura jest niezbędnym składnikiem każdego społeczeństwa demokratycznego. Nie ma demokracji bez dialogu, a nie ma dialogu bez kultury, która jest wehikułem lepszego rozumienia. By kultura pełniła tę rolę, musi być otwarta, nieskrępowana żadnymi zewnętrznymi ograniczeniami, tylko wtedy może sprzyjać prawdziwej komunikacji między jednostkami i grupami społecznymi. Taką wersję kultury przedstawiam w swoich tekstach naukowych i popularnych, ale też w wystąpieniach medialnych, np. w „Pegazie”, w audycjach TOK FM, radiowej Dwójce. Taką też kulturę chciałbym widzieć we Wrocławiu i o taką będę walczył jako członek Wrocławskiej Rady Kultury.


Rekomendacje:

  • prof. dr hab. Maria Zmarz-Koczanowicz